Centrum pełni usługi w zakresie:

Diagnoza logopedyczna polega na rozpoznaniu wad lub zaburzeń mowy oraz pomaga w ustaleniu ich przyczyny.

W czasie diagnozy, sprawdzane są:

  • sprawność narządów artykulacyjnych,

  • funkcja połykania i oddychania,

  • słuch fizyczny (badanie subiektywne) i fonematyczny,

  • kompetencje językowe, mowa opowieściowa,

  • prozodia mowy,

  • wymowa konkretnych głosek w izolacji, sylabach i wyrazach,

  • rozumienie mowy,

  • sprawność czytania i pisania (u dzieci szkolnych),

  • lateralizacja półkul mózgowych.

Diagnoza logopedyczna jest podstawą do opracowania programu terapii logopedycznej.

W diagnozie neurologopedycznej osób dorosłych ocenie podlegają:

  • Sprawność narządów mowy,
  • Oddychanie, fonacja, artykulacja,
  • Czynność połykania,
  • Mowa spontaniczna,
  • Umiejętność nazywania,
  • Umiejętność powtarzania,
  • Rozumienie mowy,
  • Umiejętności czytania i pisania.

Patrz „Diagnoza logopedyczna” 

Czas oczekiwania na wydanie pisemnej opinii logopedycznej: 7 dni. 

Terapia logopedyczna jest procesem składającym się z cyklu regularnych zajęć oraz zalecanych ćwiczeń wykonywanych w domu. Terapia jest dostosowana do indywidualnych potrzeb i wieku pacjenta.
Podczas zajęć prowadzone są:
  • ćwiczenia usprawniające motorykę narządów artykulacyjnych,
  • ćwiczenia usprawniające aparat fonacyjny i oddechowy,
  • ćwiczenia usprawniające słuch fonematyczny,
  • masaż narządów artykulacyjnych,
  • wywoływanie głosek,
  • utrwalanie wywołanych głosek,
  • automatyzacja wywołanych głosek,
  • ćwiczenia pamięci symultanicznej oraz tworzenie synergii międzypółkulowej,
  • ćwiczenia kształtujące prawidłową mowę w sferze leksykalnej, gramatycznej i fonetycznej.
Terapia jest prowadzona w formie zabawy. W pracy z dzieckiem wykorzystujemy m.in. zabawki edukacyjne, gry planszowe i zręcznościowe, pacynki, książeczki, zabawki sensoryczne, programy multimedialne, instrumenty muzyczne.
Czas trwania terapii zależy od możliwości anatomicznych (w obrębie jamy ustnej) i intelektualnych pacjenta oraz od zaangażowania trzech stron: terapeuty, dziecka i rodziców. Efekty pracy w gabinecie usłyszymy szybciej, jeśli będzie ona przede wszystkim wspierana codzienną pracą dziecka w domu. Czasem są to zadania wymagające kilkunastominutowej pracy, ale najczęściej, to ćwiczenia artykulacyjne, fonacyjne i powtarzanie wyrazów, które wykonywane są 1x dziennie przez około 3-5. min.
TERAPIA NEUROLOGOPEDYCZNA DLA OSÓB DOROSŁYCH
Terapia neurologopedyczna osób dorosłych jest przeznaczona dla Pacjentów z zaburzeniami mowy i języka powstałych w wyniku: udarów mózgu, urazów czaszkowo-mózgowych, guzów mózgu i chorób neurodegeneracyjnych (choroba Alzheimera, Parkinsona, stwardnienie zanikowe boczne (SLA), stwardnienie rozsiane (SM)) oraz dla osób z jąkaniem.

Terapia prowadzona przez komunikator Skype jest zalecana w przypadku, gdy dojazd na zajęcia jest utrudniony lub niemożliwy. Grupą docelową zdalnej terapii są dzieci mieszkające poza granicami Polski.

Terapią wczesnej interwencji logopedycznej są objęte dzieci, u których stwierdzono wady genetyczne, nieprawidłowości w obszarze ustno-twarzowym, nadwrażliwość lub niedowrażliwość na dotyk, wzmożone lub obniżone napięcie mięśniowe. Terapeuta podczas diagnozy ocenia odruchy ze sfery ustno-twarzowej, rozwój funkcji języka, budowę anatomiczną wnętrza jamy ustnej. W pracy z niemowlakiem logopeda skupia się na stymulacji obszaru ust i twarzy − wspomaganiu ssania, żucia, gryzienia i połykania, wzmocnieniu mięśni warg, języka i podniebienia miękkiego. Doradza również rodzicom, jak należy karmić dziecko, aby stworzyć jak najlepsze warunki do prawidłowego rozwoju mowy. Na konsultacjach dobierane są specjalistyczne smoczki treningowe, butelki, kubeczki oraz narzędzia wspomagające terapię − gryzaki logopedyczne, szczoteczki itp.

Terapia żywienia polega m.in. na przygotowaniu małego pacjenta do prawidłowego pobierania pokarmu, w przypadku, gdy jest ono czasowo karmione drogą dożylną lub dojelitową. Przejście na karmienie doustne jest poprzedzone próbami nieodżywczego ssania. Ta metoda pozwala dziecku szybciej zaakceptować pokarm podawany doustnie i ułatwia przechodzenie przez trudny proces zmiany sposobu żywienia.

Nieumiejętne jedzenie objawia się zaburzeniami połykania, czyli dysfagią ustno-gardłową. Głównymi problemami tej dysfunkcji jest ryzyko zachłyśnięcia się pokarmem, niedożywienie, a także możliwość wciągnięcia pokarmu lub płynu do oskrzeli. Dziecko z dysfagią ma trudność z przyjęciem pokarmu, utrzymaniem go w jamie ustnej oraz transportem do jamy gardłowej. Terapia dysfagii − poprzedzona dogłębną diagnostyką − polega na przywróceniu umiejętności połykania i wypracowaniu optymalnych sposobów karmienia, tak aby pobieranie pokarmu było bezpieczne i odżywcze.

Terapią żywienia obejmowane są także dzieci, które wykazują:

•    wybiórczość pokarmową,
•    neofobię,
•    refluks żołądkowy,
•    krztuszenie się podczas posiłków,
•    problem ze ssaniem piersi/butelki,
•    trudność z odgryzaniem pokarmu,
•    trudność w pobieraniu płynów za pomocą słomki,
•    trudność z formowaniem pokarmu w jamie ustnej,
•    trudność z przeżuwaniem pokarmu,
•    niechęć do picia z butelki,
•    przedłużającą się naukę jedzenia z łyżeczki,
•    trudność w piciu z kubeczka 

W celu uzyskania szczegółowych informacji dotyczących konsultacji i rehabilitacji prosimy dzwonić na numer: 505-063-889

Zaburzenia przetwarzania słuchowego (Auditory Processing Disorder – APD), to zespół objawów wynikających z nieprawidłowości działania zmysłu słuchu na poziomie centralnego układu nerwowego.

Podstawą do przeprowadzenia diagnozy Neuroflow, jest prawidłowy wynik audiometrii tonalnej.

Zgodnie z zaleceniami Amerykańskiego Stowarzyszenia Słuchu i Mowy ASHA  centralne zaburzenia słuchu diagnozuje się, gdy co najmniej jedna z poniższych funkcji jest zaburzona:

  • Lokalizacja źródła dźwięku.
  • Różnicowanie dźwięków, w tym dźwięków mowy.
  • Rozpoznawanie wzorców dźwiękowych. 
  • Analiza czasowych aspektów sygnału dźwiękowego.
  • Umiejętność rozumienia mowy zniekształconej.
  • Umiejętność rozumienia mowy w obecności sygnału zagłuszającego (rozumienie mowy w hałasie).

Zachowania dziecka, które mogą wskazywać na zaburzenia przetwarzania słuchowego:

  • Trudności ze zrozumieniem mowy, gdy w otoczeniu jest szum, hałas.
  • Trudności ze zrozumieniem komunikatu, gdy ktoś mówi w szybkim tempie.
  • Trudności ze zrozumieniem dłuższych lub złożonych poleceń ustnych. 
  • Problemy z koncentracją.
  • Problemy z nawiązywaniem kontaktów z rówieśnikami.
  • Częste proszenie o powtórzenie pytania.
  • Przy normie intelektualnej – problemy w uczeniu się (nauka języków obcych, nauka pisania i czytania)
  • Ospałość lub nadaktywność.
  • Mylenie strony prawej i lewej.
  • Obniżona koordynacja ruchowa.
  • Nadwrażliwość na dźwięki.
  • Mylenie podobnie brzmiących głosek.

Zaburzenia przetwarzania słuchowego dotykają: około 5 – 7% dzieci w wieku szkolnym, 30% dzieci z dysleksją, 40-50% dzieci, które mają trudności w nauce. 

APD może towarzyszyć innym zaburzeniom rozwojowym, takim jak:  opóźniony rozwój mowy (ORM),  specyficzne zaburzenia rozwoju językowego (SLI), zaburzenia koncentracji uwagi bez nadreaktywności (ADD), zaburzenia koncentracji uwagi z nadreaktywnością (ADHD).

Bateria znormalizowanych testów oceniających wyższe funkcje słuchowe metodą Neuroflow ATS zawiera: 

  1. TRW – test reakcji wzrokowej 
  2. TRS – test reakcji słuchowej
  3. ASPN-S – adaptacyjny test rozumienia słów w szumie
  4. ASPN-Z – adaptacyjny test rozumienia zdań w szumie
  5. DDT – test rozdzielnouszny cyfrowy
  6. FPT – test sekwencji częstotliwości
  7. aGDT – adaptacyjny test wykrywania przerw, test rozdzielczości czasowej układu słuchowego 
  8. aDLF – adaptacyjny test różnicowania wysokości dźwięków

AKTYWNY TRENING SŁUCHOWY

Trening Słuchowy Neuroflow, to aktywny trening słuchowy realizowany na platformie neuroflow.pl Zadania stojące przed dzieckiem wymagają skupienia uwagi. Dziecko ma zindywidualizowany program, który realizuje przez około 2 miesiące. Po okresie dwóch miesięcy pacjent zgłasza się na rediagnozę, aby ocenić postępy. Podczas omawiania wyników, opiekun i provider ustalają, czy dziecko będzie kontynuowało treningi. Są IV etapy treningów. Przy zadowalających efektach nie ma konieczności podejmowania treningów na kolejnych etapach. Treningi odbywają się w domu pacjenta pod okiem rodzica (lub w gabinecie providera) 3x w tygodniu – jedna sesja treningowa trwa 20-30 minut. 

Do terapii potrzebny jest komputer, Internet, słuchawki. 

Konsultacja dietetyczna polega na zidentyfikowaniu problemu z jakim rodzice zgłosili się do specjalisty. Konsultacja może przybrać formę pomocy doraźnej lub być wstępem – jeśli zaistnieje taka potrzeba – do regularnych spotkań z terapeutą karmienia.
 
Najczęstsze powody wizyt: dieta mamy karmiącej, rozszerzanie diety dziecka, niepokój rodzica z powodu zbyt małej ilości spożywanych pokarmów (moje dziecko nie chce jeść), monotonna dieta, anemia, duża ilość cukru w diecie dziecka i rodziny, otyłość.
 
Ważne jest dla nas, aby nasze porady były “uszyte na miarę”, bo tylko wtedy będą skuteczne. By Was poznać i doradzić skutecznie, będziemy potrzebowali niezbędnych informacji. Dlatego dostaniecie kilka zadań:
 
1. Opisz krótko Wasz typowy dzień z uwzględnieniem godzin spania i rozkładem posiłków,
2. Spisuj przez 3-7 dni, co je dziecko,
3. nagraj 2-3 filmiki z dzieckiem podczas posiłku,
4. Wypełnij kwestionariusz lub zapoznaj się z jego treścią, abyśmy na pierwszym spotkaniu mogli o nim porozmawiać.
 
W tej części szczególnie zależy nam na tym, aby wszystko było jak najbardziej dokładne i prawdziwe. Wielu ludzi obawia się oceny. Ale spokojnie, wiemy, że nie ma ideałów. A skoro do nas przychodzisz, to chcesz coś zmienić albo upewnić się co do swoich działań. Wiemy, że praca nad sobą jest trudna i wymaga odwagi. Bardzo szanujemy ludzi, którzy podejmują ten wysiłek.
Tak więc chcemy wiedzieć, jak jest u Was naprawdę, a jeśli uznamy, że fajnie byłoby coś zmienić, to podpowiemy, jak to zrobić.
Na pierwszym spotkaniu analizujemy sytuację i ewentualne problemy. Rozmawiamy o postępowaniu naprawczym. Po spotkaniu otrzymujecie notatkę z konkretnymi krokami do podjęcia w celu naprawy sytuacji.
 

Integracja sensoryczna

Integracja sensoryczna (SI), to inaczej zdolność do rozumienia i porządkowania bodźców i informacji dostarczanych z otoczenia i z własnego ciała poprzez zmysły. Jeżeli proces integracji sensorycznej jest zaburzony, mogą pojawić się problemy z nauką, zachowaniem (agresja), równowagą, koncentracją, a także opóźnienie w rozwoju zdolności ruchowych, wybiórczość pokarmowa, męczliwość słuchowa, nadruchliwość, nadwrażliwość na bodźce lub zbyt mała wrażliwość na bodźce. 

Terapia zaburzeń SI odbywa się w CT Gadasie GDAŃSK ŻABIANKA, CT Gadasie GDAŃSK UJEŚCISKO, CT Gadasie GDAŃSK CHEŁM  w pomieszczeniach specjalnie do tego przystosowanych i wyposażonych w odpowiedni sprzęt do stymulacji systemów:

  • przedsionkowego
  • proprioceptywnego
  • dotykowego
  • wzrokowego
  • słuchowego
  • węchowego

Dodatkowo dzieci korzystają z Sali Światła w ramach wspomagania polisensorycznego: 

Zajęcia polisensoryczne w SALI DOŚWIADCZANIA ŚWIATA prowadzone są przez doświadczonych terapeutów zaburzeń integracji sensorycznej. Zajęcia mają charakter wspomagający terapię SI. Pomieszczenie dostarcza w sposób subtelny i kontrolowany różnorodnych bodźców, przy użyciu efektów świetlnych, wizualnych, dźwiękowych, kinestetycznych, muzycznych oraz zapachowych. Zajęcia zapewniają relaks i wyciszenie. 

CELE ZAJĘĆ POLISENSORYCZNYCH 

Wzrok:

  • Poprawa koordynacji wzrokowo-ruchowej,
  • Zyskanie poczucia świadomości światła,
  • Ćwiczenie koncentracji na bodźcach wzrokowych,
  • Usprawnianie ruchu gałek ocznych w izolacji od ruchów głowy (plan horyzontalny,
    wertykalny, diagonalny oraz kołowy),
  • Usprawnianie analizy i syntezy wzrokowej,
  • Poszerzanie doświadczeń wzrokowych,
  • Doskonalenie pamięci wzrokowej.

Dotyk:

  • Dostarczenie bodźców dotykowych i poprawienie tolerancji na stymulację dotykową,
  • Zapewnienie odpowiedniego poziomu stymulacji układu przedsionkowego, doskonalenie równowagi i świadomości przestrzeni,
  • Poprawa rozwoju psychoruchowego i zdolności manualnej,
  • Rozwijanie umiejętności kontroli i planowania ruchu,
  • Poprawa zdolności manipulacyjnych,
  • Rozwijanie wrażliwości dotykowej,
  • Zapewnienie optymalnego poziomu wrażeń proprioceptywnych,
  • Normalizacja napięcia mięśniowego,
  • Kształtowanie umiejętności orientacyjno-przestrzennych,
  • Regulacja równowagi,
  • Rozwój aktywności ruchowej.

Słuch:

  • Zmniejszenie lęku przed nowymi dźwiękami,
  • Ćwiczenia umiejętności różnicowania dźwięków otoczenia,
  • Ćwiczenie umiejętności koncentracji na bodźcach słuchowych,
  • Rozwijanie pamięci słuchowej,
  • Stymulowanie koordynacji słuchowo-ruchowej, słuchowo-wzrokowej.

Węch

  • Poszerzanie doświadczeń węchowych,
  • Ćwiczenie zdolności kojarzenia zapachu z sytuacją lokalizacji zapachu,
  • Wywoływanie skojarzeń bodźca zapachowego z określonymi przedmiotami, czynnościami,
  • Budowanie wyobrażeń i wiedzy na temat otaczającego świata.

W celu uzyskania informacji dotyczących diagnozy i terapii zaburzeń integracji sensorycznej prosimy o kontakt: 505-063-889

Patrz : Konsultacja psychologiczna

Czas oczekiwania na wydanie pisemnej opinii psychologicznej: 7 dni. 

Test Skalą Inteligencji Stanford-Binet 5

– Skala Inteligencji Stanford-Binet 5, to powszechnie stosowany na świecie, indywidualnie przeprowadzany, specjalistyczny test oceniający inteligencję i zdolności poznawcze. Test oparty jest o najbardziej aktualną teorię inteligencji CHC,

– Badanie przeprowadzane jest, aby diagnozować zaburzenia lub wybitne zdolności u osoby badanej. Badanie pozwala poznać mocne i słabe strony, aby pozwolić nauczycielom i terapeutom, zindywidualizowaną ścieżkę edukacyjno – terapeutyczną,

– Badaniu mogą być poddane osoby od 2 roku życia, aż do skończenia 69 lat!,

– Jest to jedyny test, który precyzyjnie może określić stopnie niepełnosprawności intelektualnej u osoby badanej, a także wyłapać wybitne jednostki.

 

Czas oczekiwania na wydanie pisemnej opinii pedagogicznej/oligofrenopedagogicznej: 7 dni. 

Terapia NeuroTaktylna dr Svetlany Masgutowej, to metoda pracy z dziećmi i dorosłymi.
Głównymi celami terapii neurotaktylnej jest poprawa świadomości ciała, regulacja wrażliwości dotykowej, regulacja pracy czucia dotykowego, regulacja napięcia mięśniowego, poprawa zdolności manualnych. Ponadto terapia neurotaktylna wspomaga integrację sensoryczną, aktywizuje procesy integracji sensomotorycznej, wspomaga funkcjonowanie układu limfatycznego, wpływa pośrednio na regulację procesów układu hormonalnego, wpływa pOśrednio na pracę przysadki, podwzgórza, szyszynki.
Terapia taktylna polega na wykonywaniu delikatnego masażu różnymi technikami stymulując skórę. Terapia jest rodzajem masażu poszczególnych partii ciała: rąk, nóg, tułowia, głowy, dłoni, stóp.
Podczas terapii stosowane są następujące techniki:
Lekki dotyk – stymulujacy naskórek i skórę właściwą
Średni dotyk – średnia siła podczas ucisku, aktywizacja wolnych zakończeń nerwowych skóry
Głęboki dotyk – aktywizacja mechanizmu interakcji pomiędzy skóra a mięśniami ścięgnami i kośćmi.

Tekst: Na podstawie „MNRI® Terapia NeuroTaktylna dr Svetlany Masgutovej” Międzynarodowy Instytut Dr Svetlany Masgutovej, Warszawa 2018.

Wskazania do terapii Taktylnej:
Niestabilność emocjonalna;
Przejawy zachowania agresywnego;
Trudności w nauce, dysleksja i dysgrafia;
Zespół nadpobudliwości psychoruchowej (ADD, ADHD);
Problemy z koncentracją;
Dokuczające lęki i fobie;
Nadwrażliwość i podwrażliwość na dotyk;
Autyzm, spektrum autyzmu lub zespół Aspergera;
Zespół Downa;
Zaburzenia mowy;
Opóźniony rozwój psychomotoryczny i umysłowy;
Zaburzenia świadomości ciała i zaburzenia orientacji przestrzennej;
Uszkodzenie układu nerwowego (w wyniku wypadku komunikacyjnego, udaru);
Porażenie Mózgowe.
Przeciwwskazania do terapii Taktylnej:
Wszelkiego rodzaju zmiany dermatologiczne,
Gorączka,
Wczesny okres po złamaniach, skręceniach, zwichnięciach,
Ostre stany zapalne i stany alergiczne skóry,
Skaleczenia skóry,
Zapalenie węzłów chłonnych,
Krwotoki lub tendencje do ich występowania,
Zapalenie i zakrzepica żył,
Niewyrównane wady serca.

Terapia pedagogiczna to proces długotrwałych oddziaływań o charakterze wychowawczym. Terapia nastawiona jest na pomoc dziecku, niwelowanie trudności, przyczyn i objawów niepowodzeń szkolnych. Terapia pedagogiczna i zajęciowa dąży do wszechstronnego rozwoju zdolności poznawczych, percepcyjnych i motorycznych.

Konsultacja psychologiczna polega na zidentyfikowaniu problemu z jakim opiekunowie zgłosili się do specjalisty. Specjalista ma za zadanie określić prawidłowość i harmonijność rozwoju dziecka oraz wyznaczyć obszary do pracy terapeutycznej. 

Konsultacja może przybrać formę pomocy doraźnej lub być wstępem – jeśli zaistnieje taka potrzeba – do regularnych spotkań z psychologiem.

  • CELE: Wspomaganie oraz ukierunkowanie rozwoju dziecka zgodnie z wrodzonym potencjałem.
  • Praca Terapeutyczna z dziećmi:
    • Z Autyzmem,
    • Z zaburzeniami zachowania (nadpobudliwość psychoruchowa, zaburzenia uwagi, zachowania antyspołeczne        i opozycyjno-buntownicze),
    • Z trudnościami w wyrażaniu emocji,
    • Z Zespołem Aspergera,
    • Z zaburzeniami lękowymi, depresją,
    • Z Zespołem Downa,
    • Z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu lekkim i umiarkowanym (usprawnianie i kompensowanie deficytów rozwojowych funkcji poznawczych oraz emocjonalno-społecznych).

Dzieci z niepełnosprawnościami doświadczają nieharmonijnego rozwoju. To dotyczy także sfery płciowej, która często nie rozwija się adekwatnie do wieku. Konsultacja ma na celu diagnozę i pomoc w przypadku wystąpienia problemów. 

Cele terapii ręki to: usprawnianie motoryki małej, współpracy oko-ręka, rozwijanie zdolności planowania ruchu, wspomaganie czucia głębokiego oraz powierzchniowego.

Terapia ręki skierowana jest do dzieci, które wykazują: nieprawidłową postawę ciała, zaburzenia napięcia w obrębie kończyny górnej, problemy w zabawach manipulacyjnych/precyzyjnych, niską szybkość wykonywanych ruchów, trudności z planowaniem ruchu, wolne tempo uczenia się nowych czynności motorycznych, problemy grafomotoryczne, zaburzenia koordynacji wzrokowo-ruchowej.

TUS – Trening Umiejętności Społecznych
Warsztaty skierowane są do dzieci z trudnościami w obszarze umiejętności społecznych.
DLA KOGO?
– dla dzieci z trudnościami w funkcjonowaniu w grupie,
– dla dzieci z trudnościami społecznymi po pandemicznej izolacji.
– dla dzieci, które z trudnością stosują się do zasad panujących w grupie przedszkolnej lub szkolnej
– dla dzieci z deficytami uwagi, niską motywacja do pracy i wiara w swoje możliwosci
CELE:
– nabycie umiejętności nawiązywania relacji z innymi,
– nabycie umiejętności radzenia sobie z emocjami,
– nabycie umiejętności przestrzeganiem ustalonych zasad,
– nabycie umiejętności odreagowywania napięć emocjonalnych,
– nabycie umiejętności współpracy w grupie,
– nabycie umiejętności samokontroli (kontroli zachowania),
– nabycie umiejętności rozwiązywania konfliktów,
– wykształcenie poczucia bezpieczeństwa w grupie społecznej,
– rozwijanie empatii,
– rozwijanie umiejętności rozmowy i aktywnego słuchania,
– kształtowanie poczucia własnej wartości.
 
Koszt: 1000 zł/cykl 10. spotkań + rozmowa opiekunów dziecka z instruktorką zajęć TUS przed warsztatami (zebranie szczegółowego wywiadu, określenie potrzeb i aktualnych problemów).
  • ENMOT – czyli elektro neuro mobilizacja obszaru twarzowego. Ta bezpieczna metoda ma
zastosowanie w terapii pacjentów z zaburzeniami połykania, artykulacji, symetrii twarzy, z
trudnościami dyzartrycznymi, nadmiernym ślinotokiem, dystrofią mięśni, np. po udarach i
wypadkach. Tę metodę można również wykorzystać u dzieci z wadami wymowy, które oddychają
nieprawidłowym, ustnym torem, nie pionizują języka w spoczynku, a także w czasie połykania i
mówienia.
Terapia jest skutecznym uzupełnieniem leczenia logopedycznego i ortodontycznego. Zabieg
elektrostymulacji, dzięki odpowiednio dobranym parametrom, wspomaga kompleksowe leczenie
pacjentów z zaburzeniami logopedycznymi. Polega on na przepływie prądu o bardzo niskim natężeniu
przez mięśnie okolicy twarzy w celu usprawnienia tych funkcji. Elektroterapia oddziałuje na cały
aparat artykulacyjny człowieka, wspomagając jego działanie. Zabieg pobudza do pracy włókna
mięśniowe, wskutek czego następuje wzmocnienie siły, przyrost masy oraz objętości mięśni.

Wskazania do zabiegów elektrostymulacji:
– po operacji rozszczepu warg i podniebienia,
– opóźniony rozwój mowy,
– dyslalia obwodowa,
– mowa nosowa (rynolalia),
– afazja motoryczna,
– dyzartria (zaburzenia artykulacji),
– wysiękowe zapalenie uszu (zaburzenia pracy trąbki słuchowej),
– problemy z połykaniem pokarmów,
– krztuszenie podczas jedzenia i picia,
– po adenotomii (usunięciu migdała gardłowego).

Przeciwwskazaniem do elektrostymulacji są:
– choroby neurologiczne (padaczka),
– choroby kardiologiczne (rozrusznik serca),
– zakażenie bakteryjne,
– aparaty ortodontyczne stałe,
– implanty słuchowe,
– uszkodzenie skóry w miejscu zabiegu,
– nowotwory.

OSOBY BĘDĄCE POD STAŁĄ OPIEKĄ LEKARZY SPECJALISTÓW POWINNY POSIADAĆ ZAŚWIADCZENIE O
BRAKU PRZECIWWSKAZAŃ DO ELEKTROSTYMULACJI.

Elektrostymulacja bo zupełnie bezbolesna. W zależności od stanu wrażliwości skórnej pacjent może
odczuwać lekkie mrowienie lub może nie odnotować żadnych odczuć.